Kunst

Rietveld Schröderhuis: een verborgen kunstschat

We beginnen met een korte documentaire. Al snel weet ik dat het Rietveld Schröderhuis in 1924 is ontworpen door Gerrit Rietveld in opdracht van Truus Schröder.
Mevrouw Schröder was toen net weduwe geworden en wilde een nieuw huis om met haar drie kinderen te wonen. Ze had hier eigenzinnige ideeën over en deze ideeën bleken wonderlijk goed aan te sluiten op die van Rietveld. Na het overlijden van zijn vrouw in 1958, is Rietveld ook in het huis gaan wonen en ontstond er naast een zakelijke- ook een liefdesrelatie tussen de twee.

Met pantoffels aan de voeten om de vloer niet te beschadigen (ja, het Rietveld Schröderhuis staat op de UNESCO werelderfgoedlijst!) betreden we eerst de begane grond.
Deze verdieping heeft een duidelijke indeling. Hier bevinden zich gecentreerd rondom de hal onder andere de keuken, de kamer voor het dienstmeisje en het atelier van Rietveld. In dit atelier was Rietveld vaak te vinden en hier kwamen bevriende kunstenaars en architecten over de vloer om zijn werk te bewonderen. Het leef- en slaapgedeelte bevindt zich op de eerste verdieping en is één grote ruimte. Door het sluiten van wanden kunnen er kleine ruimtes worden gecreëerd. Voor die tijd een heel bijzondere indeling.

In het huis staan prettig en functioneel wonen centraal. Zo is de brievenbus doorzichtig, zodat je meteen de post kan zien; wel zo makkelijk. Rietveld werkte niet met de massa van materiaal, maar met de ruimte eromheen. Ook kenmerkend is dat binnen en buiten op allerlei manieren met elkaar verbonden zijn. De muren hebben bijvoorbeeld geen dragende functie en zij creëren zo een openheid en transparantie die de overgang tussen binnen en buiten laat verdwijnen. Daarnaast zorgt de grote hoeveelheid ramen voor een enorme openheid. Destijds gaven deze uitzicht op de polder, nu helaas op de Waterlinieweg. Materialen zijn in dit huis nauwelijks te herkennen, omdat alles gekleurd is in de primaire kleuren.
De ideeën die dit huis kenmerken, komen overeen met die van de Stijl (een kunstbeweging van een groep kunstenaars die een nieuwe stijl wilde creëren). Rietveld sloot zich hier anderhalf jaar na oprichting ook bij aan, omdat zijn ideeën goed pasten bij die van hen.

Rietveld doet met de bouw van dit huis iets nieuws en dat brengt altijd weerstand met zich mee. Eén van de dochters van mevrouw Schröder heeft ooit tegen haar klasgenootjes gelogen en gezegd dat ze niet in dat ‘gekke huis’ woonde. Mevrouw Schröder zelf zag het als een positieve zaak: “Het huis heeft wat in beweging gezet, dat is mooi, het is een verrukkelijk huisje”.

Waar in Rietvelds tijd de meningen nog wat verdeeld waren over dit huis, wordt het tegenwoordig alom gewaardeerd. Het wordt gezien als een icoon in de Westerse architectuurgeschiedenis. Waarom weinig Utrechters een bezoek afleggen aan het Rietveld Schröderhuis blijft de vraag. De gids vertelde dat er regelmatig gepensioneerde Utrechters meegaan met een tour, om vervolgens altijd weer tot de conclusie te komen dat ze dat véél eerder hadden moeten doen. Na dit bezoekje durf ik te stellen dat het Rietveld Schröderhuis inderdaad een kunstschat is, die het verdient bezocht te worden. Ik ben dan ook van mening dat een échte Utrechter, naast het beklimmen van de Dom ook het Rietveld Schröderhuis hoort te bezoeken. Al moet ik in alle eerlijkheid bekennen, dat ik me aan dat eerste ook nog nooit heb gewaagd..

Geef een reactie

[instagram-feed]