Short Stories

Op ontdekkingstocht in eigen stad 2: toeristische route

Dit zorgde ervoor dat ik gids voor één dag werd. Zo eentje die straatnamen kent en je naar mooie plekken brengt. Een dag later was ik te vinden bij een rondleiding van het Utrechts archief. Ter voorbereiding.

Ik kocht mijn kaartje. Drie euro. Of ik wilde wachten met het bezoeken van de tentoonstelling tot de rondleidster me zou komen ophalen, was het advies. Dat was immers leuker, vond de meneer achter de kassa. Ik kon plaatsnemen op de bank bij het koffiezetapparaat. Na de rondleiding wist ik waar ik oude foto’s over mijn straat kon vinden (op hun website, heel tof) en hoe Utrecht er jaren geleden uit zag.

Tijdens het voorbereiden van mijn dag als gids, dacht ik aan de Duitsers, Fransen en Engelsen die ik door Utrecht zag lopen. Waar gingen die heen? Ik fantaseerde dat een echte toerist in Utrecht het volgende doet:

1. Beklimmen van de domtoren.
2. Fietsen.
3. Utrechts Archief
4. Centraal Museum
5. Naar een coffeeshop (is het echt legaal, huh, wat?!)
6. Pannenkoeken eten
7. Naar de Hema
8. Lachen om de uitspraak van de letter g (CHGCHG).
9. Kanoën door de grachten.
10. Uitzichtpunt La Place in de V&D in Hoog Catharijne.

Eigenlijk deden we maar twee van de tien dingen: fietsen en pannenkoeken eten. In plaats van het beklimmen van de dom, zaten we ernaast, bij Carla’s Conditorie.

Ze wilden een stukje van mijn leven zien, ik waande me in het idee dat dit daadwerkelijk interessant is. Zo fietsten we langs mijn huis, school en werk waarna ik ze met een volle buik bij de bushalte afzette en uitzwaaide.

Een beetje van mijn a-pro-pos, want, er zijn toch niet voor niets honderden lijstjes met wat je echt niet kan missen als je in Utrecht bent? En ze was hier nog nooit geweest?!

Misschien kloppen de cliché’s niet helemaal en zijn de toeristen juist op zoek naar dat wat niet toeristisch is, en volgen ze de toeristische route uit pure wanhoop (want, waar moeten ze anders heen?). Ze willen de hippe, nog onbekende authentieke plekjes (hotspots, die ze via google achterhalen), waar de locale bevolking zo nonchalant een kopje koffie drinkt. Misschien is de domtoren beklimmen niet iets voor nieuwsgierige, ANWB-uitgeruste vakantiegangers, maar een ideaal dagje om je moeders verjaardag te vieren.

Op vakantie wil je altijd alles zien, uit angst om thuis te komen en te concluderen dat je iets gemist hebt (‘O, maar ben je daar dan niet geweest? Wat zonde’). Misschien is het juíst fijn een keer niets te willen en neer te ploffen in de eerste beste tent met goed gezelschap, om daar uren te blijven hangen en de bezigheden van de rest van de stad aan je te laten ontgaan.

Geef een reactie

[instagram-feed]