Lichtjes kijken

Night of Light: een magische avond in de Domkerk

Fietsers racen over het Domplein. Een stel loopt arm in arm, giebelend langs. Hun adem zichtbaar in de koude nacht. Waar anderen gauw naar huis gaan, een kroeg in duiken om het weekend te vieren of nog even een leuke film mee willen pakken, brengen Angela en ik onze zaterdagavond ergens anders door: bij de Night of Light in de Domkerk.

Mijn ouders zijn niet gelovig en naar de kerk ga ik nagenoeg nooit. Zo af en toe sluit ik bij een vriend aan op zondagochtend, want interessant vind ik het wel. Maar, een kerk is natuurlijk voor iedereen: gelovig of niet. Annemarije, één van de initiatiefneemsters van Night of Light, benadrukt dit ook: “Voor sommigen is de drempel te groot om op zondagochtend naar de kerk te gaan als je niet gelovig bent. Maar dat betekent niet dat er geen behoefte aan is.” Daarom begon Annemarije met een groep jongeren en ouderen drie jaar geleden vanuit deze gedachte de Night of Light.

Muziek vult de stilte

In de Domkerk is het donker, op het licht van kaarsen na. En denk nu niet aan een paar kaarsen gezellig voorin de kerk, nee, denk aan een kerk tjokvol kaarsen: een zee van licht. Terwijl we onze ogen uitkijken in de prachtig verlichte kerk, krijgen ook wij een kaarsje in onze handen gedrukt. Die mogen we later voor in de kerk aansteken. Als we de lichtjes volgen de bocht om, zien we een harpiste. De timing kon niet perfecter want gelijk begint zij te spelen. Abrupt stopt het geschuifel en geroezemoes van de aanwezigen en zijn alle ogen op haar gericht. Dan volgen er heldere vrouwenstemmen. Het engelengezang onder leiding van de harpiste vult de kerk met rust en stilte. Want zoals Annemarije opmerkt: “Als de muziek de kerk vult, het gefluister ophoudt, dan pas is het echt stil.”

De anders gesloten deuren van de Domkerk worden nu elke derde zaterdag van de maand geopend. “Sommigen zijn opzoek naar spiritualiteit, anderen willen een zegen van onze dominee. Daarnaast zijn er ook mensen die mediteren, bidden of op een andere manier een moment van rust willen ervaren,” vertelt Annemarije. Met de Night of Light wordt hiervoor de mogelijkheid geschapen. Maar ook om de ervaring met elkaar te delen onder het genot van een kopje thee of koffie in het Domcafé.

Het publiek dat de Domkerk binnenstapt is dan ook heel divers. Waar de één uren blijft luisteren naar de muziek, gaat de ander vluchtig naar binnen om alleen een kaarsje aan te steken. “Zo nu en dan zwalkt er een verdwaalde groep van een vrijgezellenfeest naar binnen, maar die zijn er even snel ook eigenlijk weer uit,” lacht Annemarije. Al met al komen er elke maand wel tussen de 450 en 800 mensen. Geen wonder dat de kerk na al die mensen die een kaarsje plaatsen zo mooi verlicht is natuurlijk.

Voldoening voor vrijwilligers

Maar voor de vrijwilligers is dit natuurlijk een hele klus. Zowel de muzikanten, als de medewerkers in het Domcafé en de ontvangst in de kerk en op het Domplein zelf: het zijn allemaal vrijwilligers. “We hebben een aantal vrijwilligers die er altijd zijn, maar meer vrijwilligers zijn natuurlijk welkom. Eerst eten we gezamenlijk zodat iedereen elkaar leert kennen. Na het eten worden de taken verdeeld. Zo moeten de stoelen in de kerk aan de kant, kaarsjes worden neergezet en dan begint de avond,” legt Annemarije uit. Twee vrijwilligers gaan altijd de straat op, om mensen enthousiast te maken om de kerk in te gaan: “Je weet niet of mensen ervoor open staan, maar als men dan naar binnen gaat en daarna dankbaar je aantikt van ‘ik ben geweest hoor’ dat geeft echt voldoening.”

En zo is het. Een moment van rust, een adembenemende stilte tijdens de muzikale intermezzo’s en een prachtig plaatje met alle kaarsen die de kerk magisch verlichten. Als wij richting de deur lopen, bedanken we dominee Nettie nog kort voor de avond en wensen haar succes: voor haar rest nu nog de taak om de avond te sluiten met een kort gebed. En wij, wij stappen onder het luiden van de Domtoren-klokken de koude en donkere zaterdagavond weer in.

Kijk hier wanneer de volgende Night of Light is!

Elke derde zaterdagavond van de maand.
  • Schrijver
    Rozemarijn Brus

    Als Arnhems meisje een aantal jaar geleden in de Domstad beland en niet meer weg te krijgen. Op mijn stalen ros doorkruis ik de straten of slenter ik door de parken en bewonder al het moois om mij heen. Schrijvend en dichtend probeer ik dit gevoel in woorden te vatten; Utrecht is echt mijn lievelings.

  • Fotograaf
    Angela van Zoest

    Utrecht is zo fijn. Zo lief en rauw tegelijkertijd. Altijd als ik door Utrecht fiets, denk ik wat een fijne stad! Onlangs ben ik afgestudeerd als beeldend maker. En ik wil heel graag een poging doen, Utrecht zo mooi mogelijk vast te leggen. Dat je als lezer en kijker denkt: hier wil ik wonen!

deel je scheel


Muziek manie

Blue-eyed soul uit de 70’s in een ander (bont)jasje

Never Trust A Man in A Fur Coat is het debuut album van singer-songwriter Tim Treffers uit Utrecht.
Graag Gedaan

KEES houdt van vrijwilligers #18

Cultuurliefhebber? It's your lucky day! Check hier de leukste vacatures!
Graag Gedaan

Utrecht kleurt groen tijdens de Duurzame Week

Biologische streekbiertjes en lokale borrelhappen proeven in een zero-waste kas. Tijdens de Duurzame Week beleef je de duurzaamheid van Utrecht!