Weekendtips,  Muziek

Le Guess Who? reikt naar de sterren, met wortels stevig in Utrechtse aarde

Muzikaal experimenteren

Voor de openingsavond op donderdag tipte zakelijk coördinator Margriet Colenbrander Art Ensemble of Chicago (foto onder). Ik moet even slikken als het tot me doordringt dat het jazz is: jazz klinkt in mijn oren als chaotische liftmuziek. Maar omdat ik op een festival ben dat experimenteren en avontuurlijk zijn aanmoedigt, ga ik als volwaardiger Le Guess Who’er toch maar met lood in mijn schoenen naar de Grote Zaal van TivoliVredenburg. En hoewel ik na het optreden van een uur niet als jazz-fan de zaal uitkom, moet ik toegeven dat het een interessante ervaring was. Zelfs ik als leek kan zien dat dit ensemble unieke skills heeft: het bestaat niets voor niets al vijftig jaar. Hierna bestijg ik de vele roltrappen in TivoliVredenburg naar Cloud Nine, waar Seefeel (foto boven) me met zowel de psychedelische muziek als trippy visuals in trance brengt. Ik ben blij met mijn muzikale keuzes van vanavond, maar als ik weer op mijn fiets sta, heb ik tegelijk het gevoel dat ik veel gemist heb. Een angst die gedeeld wordt door andere bezoekers, blijkt als ik met anderen praat. De grootste tragiek aan Le Guess Who? is dat je niet overal tegelijk kan zijn.

Diversiteit vieren

Op vrijdag is het tijd voor Lombok Festival, één van de evenementen gerelateerd aan Le Guess Who?, die de diversiteit in de wijk Lombok viert. Eerst begeef ik maar naar Molen de Ster, waar in samenwerking met De Voorkamer Jaber en Yank prachtig dromerige Turkse/Syrische liederen ten gehore brengen. Ik eet lemper en risoles op de food market op het Moskeeplein, drink Turkse koffie in het Jongerencentrum in de moskee en luister naar traditionele liederen uit het Midden-Oosten in de Antoniuskerk. Uiteindelijk fiets ik naar de Janskerk, waar de Japanse Takuro Kikuchi een prachtig pianoconcert geeft. De lichtshow maakt het geheel compleet en tovert de Janskerk om in een toverachtige setting voor de fijne pianoklanken. Wat een ervaring!

Aan het einde van de dag ben ik dus in een molen, moskee én twee kerken geweest en heb ik het gevoel dat ik de stad waar ik nu al zes jaar woon van een heel andere kant heb leren kennen. Dat is de kracht van Le Guess Who?: het festival reikt met zijn programmering naar de sterren, maar heeft zijn wortels stevig in de Utrechtse aarde.

De kater

Na een succesvolle vrijdagavond plof ik uitgeput van alle indrukken neer. Wat ik nu heb gezien was slechts het topje van de ijsberg die Le Guess Who? heet. Het festival heeft een tipje van zijn sluier voor me opgelicht, maar de zaterdag en zondag ga ik helemaal missen. Bij al mijn andere verplichtingen dit weekend sta ik weemoedig stil bij het feit dat ik nu óók op Le Guess Who? had kunnen zijn… En voor volgend jaar? Ik plan mijn agenda alvast leeg begin november.

© afbeeldingen: Tim van Veen en Jan Rijk

Geef een reactie

[instagram-feed]