Hotspots

Hutspot en Hummus, een spannende combinatie

Hutspot en Hummus, wat een combinatie

Hutspot en Hummus; je zou het niet bij elkaar serveren, maar als naam voor dit initiatief is het wel heel treffend! Marieke en Filar twijfelden over ‘Friet & Falafel’, maar dat gaf te veel een snackbar-gevoel, het gaat juist om samen in de keuken staan en koken.

De dames kennen elkaar van hun studie Communicatie & Media Design, en daar ontdekten ze een gemeenschappelijke liefde: mensen ontmoeten en koken! Ze dachten er beiden al een tijd aan om iets van een blog te beginnen en toen de vluchtelingenstroom ook Utrecht bereikte, wisten ze het meteen: ze wilden graag iets doen om de mensen zich welkom te laten voelen, en hier iets over schrijven.

Hoe begin je aan zo’n project?

Er zijn natuurlijk veel grote projectorganisaties waar contact tussen Nederlanders en vluchtelingen centraal staat. Als kleiner project officieel meedraaien met grotere initiatieven vereist wat geregel, maar eigenlijk kun je dit best makkelijk zelf. Daarom besloten Marieke en Filar het heft in eigen handen te nemen. Filar was al in contact gekomen met Alaa via Konektid, een project waarin je skills uitwisselt. Filar leerde Alaa de taal, en Alaa leerde Filar Syrisch koken! Alaa was dan ook een van de eerste mensen waar Marieke en Filar samen mee zijn gaan koken. Dit begon met een uitgebreid Syrisch ontbijt, een van de belangrijkste maaltijden van de dag. Inmiddels hebben ze regelmatig contact met zeker tien vluchtelingen, en nog wel meer waarmee ze één keer hebben gegeten! Fun fact: tijdens het ontbijt draaien ze graag een speciaal muziekje, genaamd Fairuz, wat ‘Koningin van de Ochtend’ betekent.

Met Hutspot & Hummus vul je de maag én de leegte

Met Hutspot & Hummus brengen Marieke en Filar Nederlanders en vluchtelingen met elkaar in contact onder het genot van elkaars eten. Het is best lastig voor vluchtelingen om Nederlanders te ontmoeten en de taal te oefenen. De diners zijn dan een plek voor de vluchtelingen om Nederlands te kunnen spreken. “Wij hebben in Nederland veel minder een ‘ken je buren-beleid’”, zegt Marieke, ”terwijl je bijvoorbeeld in Syrië altijd je buren zal kennen en begroeten en zelfs eten voor elkaar maakt.” De doelgroep bestaat voornamelijk uit vluchtelingen die uit het AZC komen en al één of twee jaar statushouder zijn. Deze mensen gaan voor het eerst in een eigen woning in Nederland wonen en missen dan het gezelschap uit het AZC.

Eet smakelijk of smakeloos?

“Het Nederlandse eten valt lang niet altijd in de smaak”, vertelt Marieke lachend. “Er was eens een deelnemer die al een aantal keer Nederlandse kost voorgeschoteld had gekregen, wat niet zo beviel. Vervolgens kwam hij bij ons eten en wij hadden roti gemaakt. Dat vond hij toen wel weer lekker, maar hij had helemaal geen honger! Hij bekende al vooraf te hebben gegeten, bang om het Nederlandse eten wéér vies of te weinig te vinden. Dat vond hij toen wel een beetje jammer!” Het gebeurt ook vaak dat deelnemers zelf aanbieden om te koken. Ze zijn trots op hun keuken, en terecht! In het Nederlandse eten zit vaak toch wel minder pit.

Hoe vaak doen jullie dit eigenlijk?

“Zo’n één keer per week eten we bij ons thuis of bij een van de deelnemers, en dan koken we om en om. Het kost best wel veel tijd, want we willen graag contacten onderhouden en niet elke keer met nieuwe mensen eten. Maar via via komen er steeds meer mensen bij, de vluchtelingen kennen elkaar vaak onderling.” Daarom organiseren de dames van Hutspot & Hummus nu in samenwerking met de Voorkamer een internationaal diner, om het uit te breiden en meer mensen met elkaar in contact te brengen.

Wat is jullie toekomstdroom?

“We zouden het heel gaaf vinden als er in de toekomst meer Utrechters mee willen doen en ook zulke contacten willen onderhouden. Wij hebben ook maar beperkt de tijd om dit te doen, we hebben beiden gewoon een fulltimebaan.”

“We hopen met evenementen als ‘Het Internationaal Diner’ een moment te organiseren waarop mensen op een laagdrempelige manier met elkaar in contact komen. Wij vinden het namelijk zelf super gaaf om steeds meer mensen te leren kennen! Het is heel interessant om te zien wat de verschillen zijn tussen onze culturen, het maakt dat je anders naar je eigen leefwereld kijkt.”

Zo verbaast Abdullah zich er bijvoorbeeld enorm over dat er zoveel gescholden wordt op onze moeders (‘je moeder’). Terwijl je dat in Syrië echt niet zou doen hoor! Wat een belediging! De term ‘normaal’ is ontzettend cultuurgebonden, zelfs binnen een land.

Tot slot nog de ‘hamvraag’: wat zijn jullie lievelingsgerechten?

Marieke: “Ik vond de platbroodschotel erg lekker, die heet ook wel ‘fata’. En oja, de Swahili Biriyani Kip is ook een aanrader!”. Filar: “Mijn lievelingsgerecht is de Baba Ganoush  die ik met Alaa maakte. Die kan je elk moment van de dag eten en die heb ik inmiddels zelf ook al eens nagemaakt!”

Overigens verschijnen niet alle gerechten op de blog. Soms lukken de foto’s niet goed door het licht of ziet het er gewoon echt niet fotogeniek uit. Daarom hebben ze bij H&H maar als motto dat ze geen gestylede foodblog willen zijn, maar dat mensen moeten denken ‘dit kan ik zelf ook maken’. Echte verhalen en foto’s zijn veel belangrijker dan de foodstyling, zeker als het eten te lekker is om koud te laten worden!

Geef een reactie

[instagram-feed]