Short Stories

De eetbare natuur van Utrecht

Al een tijdje werk ik samen met hem in restaurant de Keuken van Gastmaal. Hier heb ik kennis gemaakt met veel soorten groenten, paddenstoelen en kruiden, die onder andere door Victor zelf geoogst en geplukt worden. Victor (37) is namelijk naast werk bij het restaurant ook werkzaam als vrijwilliger bij de Moestuin bij Maarschalkerweerd en trekt regelmatig het bos in om wilde producten te plukken. “Als kind zijnde was ik al veel in het bos te vinden. Hier raapte ik kastanjes en eikeltjes en dan maakte ik er een heel kunstwerk van. Dat hield op een gegeven moment natuurlijk op, maar een aantal jaar geleden heb ik me weer verdiept in de producten die in bossen en tuinen te vinden zijn. Door mijn drukke werk bedacht ik me namelijk dat ik één keer in de week echt mijn hoofd leeg wil maken. Ik ben toen veel het bos in gegaan, maar ik vind het ook leuk om andere dingen te doen, zoals tuinieren. Zodoende ben ik in contact gekomen met de Moestuin, waar ik nu iedere maandag werkzaam ben.

De Moestuin bij Maarschalkerweerd is één van de initiatieven van Abrona, een organisatie voor onder andere vrijwilligers die een afstand tot de arbeidsmarkt hebben. “In deze grote tuin van drie hectare ben ik met 70 andere mensen bezig met het verbouwen van tomaten, bonen en allerlei andere planten en producten. Samen met een aantal andere mensen en een professionele tuinder begeleiden wij de vrijwilligers in de Moestuin, maar kan ik zelf ook lekker aan de slag.

Naast groenten verbouwen komt Victor ook naar de Moestuin voor de verschillende wilde kruiden die aan de randen van de paden in de tuin groeien: “Na mijn werk op de Moestuin ga ik nog een half uur kruiden plukken voor het restaurant. Langs de looppaden, kassen en folietent groeien namelijk verschillenden soorten kruiden in het wild. Dit is een uitstekende plek om bijvoorbeeld hondsdraf, vogelmuur, duizendblad of watermunt te vinden. Het is er namelijk schoon en biologisch en er komen geen honden.

Naast de Moestuin haalt Victor zijn verse, wilde producten ook uit de bossen in de omgeving van Utrecht. Dat dit geen plekken zijn waar je zonder kennis aan de slag kan gaan weet Victor als geen ander: “Niemand moet zomaar het bos in gaan en dingen plukken. Sommigen bessen of paddenstoelen kunnen namelijk erg slecht of zelfs dodelijk voor je zijn. Er zijn verschillende workshops te volgen waar ze je kennis en vaardigheden bij kunnen brengen, maar met het bestuderen van de geschikte literatuur kom je ook ver. Ook is het belangrijk niet te plukken op de plekken waar veel honden komen.

Deze en andere kennis van Victor wordt binnenkort gebundeld in een klein boekje. Begin volgend jaar zal het, in samenwerking met een vormgeefster en tekstschrijfster, op de markt verschijnen. In het boekje zal hij per seizoen vier verschillende wilde producten behandelen. Hij laat de lezers zien wat voor producten het zijn, hoe je ze kunt verwerken tot een lekker gerecht of hapje en welke look-a-likes je beter niet kunt opeten. “Met dit boekje wil ik mensen bewuster maken van de natuur om hen heen. Ik ben namelijk van mening dat meer mensen het bos of de tuin in moeten gaan om hier meer over te leren. Onder andere dat er een hele hoop producten te vinden zijn die je kunt eten. Zo kun je de hazelnoten die je op straat vindt drogen, tamme kastanjes uit het bos verwerken in verschillende gerechten en sommige bessen zijn heerlijk om zo op te eten of in een zoet gerecht te doen.

Later die week ga ik met Victor mee naar één van de plekken in het bos waar hij weleens komt. Hier geeft hij mij een kleine les in wildplukken en laat hij me verschillende producten zien. Een aantal herken ik van de gerechten die we serveren in het restaurant.“Per plek verschilt het hoeveel andere plukkers ik tegenkom. Er is niet echt sprake van concurrentie tussen ons, maar het is niet zo dat ik mijn plukplekken makkelijk vrijgeef. Als ik een plek heb gevonden waar je mooi eekhoorntjesbrood kunt vinden, dan zal ik dat tegen niemand anders zeggen. Heel af en toe gebeurt het dat iemand mij een goede plek tipt, dan geef ik ook informatie over mijn plekken.

De vangst van die dag is bescheiden vanwege de korte tijd dat we in het bos zijn, maar als we de parkeerplaats bij het bos afrijden trapt Victor onverwacht op de rem. In de berm staat namelijk een knoepert van een eekhoorntjesbrood. “Dit is de grootste van dit soort die ik dit jaar heb gevonden. Mijn dag kan niet meer stuk!”.

Op de foto’s hieronder is te zien welke paddenstoelen en kruiden Victor en ik allemaal zijn tegengekomen in het bos. Als je op een foto klikt wordt de naam zichtbaar.

Geef een reactie

[instagram-feed]