Utrecht 4evah!

Utrecht door de ogen van…

Dat wij bij UUT van Utrecht houden, dat mag wel duidelijk zijn. Voor jongeren valt er elke dag meer dan genoeg te beleven in ons bruisende stadsie. Maar wat is er allemaal te doen voor ouderen? Hoe was het om hier tijdens de oorlog te wonen? En wat zijn de mooie plekjes weg van de toeristische trekpleisters? UUT ging op bezoek bij Frans (81) en kreeg zo een kijkje op Utrecht door de ogen van een 81-jarige!

Een klein bierbuikje, een grote glimlach en open en vriendelijke ogen zitten tegenover ons. Frans is een man die niet graag achter de geraniums bij de pakken neer gaat zitten, maar geniet van zijn oude dag. Hij is geboren en getogen in Utrecht en inmiddels al bijna twintig jaar trotse eigenaar van een knus huisje met roze voordeur, aan het Wijde Begijnehof in hartje Utrecht. Met een schattig ouderwets interieur, een klein, verwilderd tuintje en een riante collectie porseleinbeeldjes. En van plan om ooit nog te gaan verkassen? Dat is hij zeker niet.

Utrecht back in the days

Glasgerinkel, geroezemoes. Omringt door een overweldigende geur van pizza’s, pannenkoeken en allerlei andere uitheemse gerechten. Volle terrassen en kano’s en rondvaartboten die om de haverklap langsvaren. Zo is het nu, maar was het niet altijd. “Toen ik als kind in Utrecht woonde zaten er bijna alleen maar fabrieken beneden aan de gracht en vaarden er boten met goederen om te laden en lossen aan de werf.” Het was hongerwinter, supermarkten waren er niet. Om eten van boerderijen te halen ging zijn vader soms wel een week op pad, helemaal de IJssel over. Thuis was er niet veel. “Twee keer per week gingen we naar school en daar kregen we wat te eten.”

Hoewel hij nog jong was, herinnert Frans zich het moment van bevrijding nog goed. “Er reden allemaal grote tanks, met daarnaast Schotten met doedelzakken en Engelsen en allerlei anderen in een grote stoet achter elkaar langs de Singel. En wij stonden te juichen aan de zijlijn!”

Mooie plekjes

Over de vraag of er verder veel veranderd is aan de stad Utrecht hoeft Frans niet lang na te denken. “In 1970 zeiden ze: Daar hebben we niks meer aan, die singel. Die gooien we dicht. En nu gooien ze het weer helemaal open!”, vertelt Frans lachend. “En het station is ook al zo’n dertig jaar een bouwput.”

Iemand die al zo lang in Utrecht woont kent niet alleen de veranderingen, maar ook de echt mooie plekjes. En wat we volgens Frans nog aan onze toerist-in-eigen-stad-bucketlist moeten toevoegen? “Ik loop weleens door park Lepelenburg langs de singel, dat is heel mooi. En als je de Springweg helemaal afloopt en een poortje doorgaat, dan kom je bij de Zeven Steegjes. Die zijn zo leuk! Met hele kleine huisjes”.  De Zeven Steegjes is één van de laatste volksbuurten in het centrum van Utrecht, met smalle steegjes en karakteristieke arbeiderswoningen. Aanrader dus!

Het leven van een 81-jarige Utrechter

“Willen jullie nog een kop koffie?”, vraagt Frans. Terwijl het koffie-apparaat pruttelt en we wachten tot zijn gedateerde fluitketel fluit, bekijken we zijn gemaakte aquarellen. “Die heb ik gemaakt bij de tekenclub! Daar zit ik nu drie jaar bij.” Ja, dat lees je goed; ook op je 78ste kan je nog aan een nieuwe hobby beginnen! Als bejaarde achter de geraniums vertoeven hoeft niet in Utrecht. Frans gaat op maandagmiddag tekenen, doet mee aan een activiteit van de bejaardenclub op donderdag bij het Bartholomeus Gasthuis en drinkt daarnaast af en toe een biertje in café Marktzicht. Dat Utrecht een echte studentenstad is vindt Frans niet erg. “De oudere, echte Utrechter is vaak stug en behoudend, maar de jongeren van nu zijn open en wereldwijs.”

Divers als Utrecht is, biedt het dus niet alleen jongeren, maar ook ouderen nog genoeg vermaak. Er zijn allerlei bejaardenclubjes, met voor ieder wat wils. En wie weet genieten wij op onze oude dag ook nog steeds af en toe van een paar biertjes in de Utrechtse cafeetjes!

  • Fotograaf
    Lin Woldendorp

  • Schrijver
    Daphne den Dekker

    Enthousiaste levensgenieter, impulsieve chaoot, houdt niet van binnen de lijntjes denken en komt net iets te vaak in ongemakkelijke situaties terecht, dat ben ik. En verliefd, dat ook. Op Utrecht; haar romantische grachten, haar grootse verzameling onontdekte plekjes en haar bruisende hart vol inspirerende mensen. Druk typend in mijn favoriete koffietentjes voel ik me als de dom in zijn stadsie en tik ik de letters die zich een weg banen naar UUT!

deel je scheel


Share on FacebookTweet about this on Twitter
Kunst koorts

De Domstad in het donker

De fotoserie Donker Utrecht (gemaakt door Merijn van der Vliet) bestaat uit meer dan 600 foto's van Domstad in het donker.
Muziek manie

Café Averechts

Alle opbrengsten zijn voor het goede doel als jij je biertje drinkt in café Averechts.
Eet Feest

‘Vol van Smaak’, een korte terugblik

Een terugblik op ons bezoek aan het foodfestival 'Vol van Smaak'.