Kunst

Opgesloten in expositie Hacking Habitat

Dat is het concept van expositie Hacking Habitat, die dit weekend voor het eerst te bezoeken was in de oude gevangenis op het Wolvenplein. Een locatie die perfect aansluit op het thema van de tentoonstelling: de mens zit opgesloten. De smalle gevangeniscellen, waarin het publiek de verschillende kunstwerken kan bezichtigen, lijken sinds de sluiting van de bajes geen spat veranderd te zijn. De wc’s en wasbakken van de gedetineerden staan er nog altijd in. Het is griezelig om in te denken dat hier tot een aantal jaar geleden nog gevangenen achter slot en grendel zaten. Dit beeld versterkt het idee dat wij zelf ook gevangenen zijn – in een samenleving waar technologie steeds meer infiltreert in het alledaagse leven.

Hacking Habitat is onderdeel van een reeks grootschalige manifestaties gerealiseerd door Ine Gevers en Hester Alberdingk Thijm via Stichting Niet Normaal. Hun doel is om tentoonstellingen neer te zetten die buiten de kaders treden, waarbij bezoekers geïnspireerd worden om op een andere manier naar hun leefwereld te kijken. Kunstenaars die de regels doorbreken en ons op de barrières van de systemen uit onze samenleving wijzen, krijgen een plek op Hacking Habitat.

Een indrukwekkend kunstwerk is gemaakt door Stanza (GB), te zien op bovenstaande foto: een miniatuurstad die de actuele dataflow van Smart City Londen weergeeft. Met honderden chips, snoeren en lampjes – die hier en daar regelmatig oplichten – wordt live weergegeven wanneer er iets verandert in de hoofdstad van Groot-Brittannië. De informatie wordt gemeten met bewakingscamera’s, verkeersinformatie en andere omgevingssensoren. Al bevindt deze stad zich honderden kilometers verderop, we kunnen met gemak tot op de seconde bijhouden wat er daar allemaal plaatsvindt.

Robots, plotselinge vreemde geluiden vanuit een onbekende bron, bezoekers die in trans raken door bij een kunstwerk een koptelefoon op te zetten – Hacking Habitat is een intrigerende expositie. Je wordt uit je comfortzone getrokken en voelt je bijna gedwongen om de huidige wereld op hardnekkige wijze onder ogen te komen.

Zaken die in onze ogen normaal lijken te zijn geworden, of waar we niet eens bij stilstaan, worden bij Hacking Habitat kritisch bekeken. Moeten we het zomaar accepteren dat het web via algoritmen achter al onze ‘geheimen’ kan komen? Of dat er geprobeerd wordt om mensen in te vriezen om ze later weer tot leven te kunnen wekken? Er staan ons allerlei toekomstige manifestaties te wachten, dus we kunnen maar beter gewaarschuwd zijn. Of sterker nog: we kunnen ons er maar beter tegen verzetten.

De tentoonstelling is dan wellicht benauwend en confronterend, en laat je niet met een vrolijk gevoel naar huis gaan, maar één ding is zeker: Hacking Habitat raakt. Het zet je aan het denken over onze technologiegestuurde samenleving. Bewustwording en besef staan centraal bij de expositie. Voortaan denk je wel twee keer na voordat je weer eens iets klakkeloos op Instagram of Facebook plaatst.

Hacking Habitat is nog tot 6 juni 2016 te bezoeken in Gevangenis Wolvenplein.

November 2012 was de maand dat ik mijn spullen in mijn ouderlijk huis pakte en vertrok naar het bruisende Utrecht - de stad die mijn hart veroverde. Mijn liefde voor Utrecht, schrijven en fotograferen kan ik perfect combineren bij UUT. Je kunt me vinden in allerlei koffiezaakjes, in EKKO tot diep in de nacht en op mijn eigen blog: Ook Anna doet dingen.

One Comment

Geef een reactie

[instagram-feed]